Nils Chr. Moe-Repstad

Moe-Repstad (1972) was van plan om bergbeklimmer te worden, maar het liep heel anders. Op zijn negentiende raakte hij verlamd bij een duikongeluk. Daarna richtte hij zich op de poëzie. Hij debuteerde in 1996 met de bundel (‘Nu’) die goed werd ontvangen. Sindsdien verschenen er nog negen dichtbundels. 19 forgiftninger verschijnt tijdens deze avond als 19 vergiftigingen – de eerste Nederlandse uitgave van zijn werk bij Azul Press.

 

16e VERGIFTIGING

We waren al vergiftigd: veranderend van vorm,
haastig in verraad, verbrandden we nabijheid in alle kamers

ik wilde zeggen wat ik had moeten zeggen
in deze en de vorige eeuw
maar ik ging een contract aan met wat ik uit het raam zag
en koos de wolken

het wij werd eigendomloos, ik was de laatste keizer
vergeet dat niet wanneer je velden oneindig zijn
tot aan de zee en de eilanden en de boten die wachten

ik lig in veren en wacht op de zeearenden
niets ziekelijks aan, niets vernederends
en de atmosfeer is omgekeerd: de exosfeer ligt onderop

‘als de longen eraan gewend zijn
en ik zo hoog kan springen dat ik gewichtloos word
zal ik zweven als de arenden’

het universum breidt zich uit
maar het contract dat ik heb ondertekend in de wolken
is bekrachtigd en geregistreerd in ons zonnestelsel

als je deze zomer op de ochtendmist wacht
komt hij vanuit het zuiden, over de zee
over de eilanden, de uitgestrekte velden

en bevestig je een plastic tafelzeil om de zuilen
op het balkon, verzamelt dat meer vochtigheid dan de huid

en je kunt in water ondertekenen
met je ringvinger of je lippen

vertaling Liesbeth Huijer

 


Zie voor meer gedichten en vertalingen op de website van Poetry International.