Luke Kennard

Luke Kennard (1981) doceert Creative Writing aan de Universiteit van  Birmingham. Zijn debuut The Solex Brothers kwam uit  in 2005. Zijn tweede collectie The Harbour Beyond The Movie stond op de shortlist voor de Forward Prize voor ‘Best Collection’ – als jongste dichter ooit. In 2014 werd hij uitgeroepen tot Poetry Book Society’s ‘Next Generation Poet’. Zijn debuutroman The Transition is onlangs verschenen.

 

DE MOORDENAAR

i. de moordenaar

Ik trakteer de moordenaar op koffie.
‘Zorg dat je je koffie niet vermoordt’
Grap ik. Hij houdt van mijn grappen.

Later slinger ik een plank in zijn gezicht.
Zo zorg ik dat hij zich niet vermaakt –
Cruciaal voor het proces van rehabilitatie.

Zijn mond druppelt bloed als een kwartslag opengedraaide kraan.
Hij houdt van mijn vergelijkingen. ‘Hé, moordenaar!’
Roep ik. ‘Nog iemand vermoord de laatste tijd?’

De moordenaar houdt van badmintonnen.
Als hij verliest, zeg ik ‘Dat krijg je ervan als je een moordenaar bent.’
Als hij wint, zeg ik

‘Je zult wel lekker in conditie blijven
Als je de hele tijd mensen vermoordt.’
Denk maar niet dat ik de moordenaar laat vergeten wat hij is: een moordenaar.

Als ik met de moordenaar dans mag hij leiden,
Omdat hij een betere danser is dan ik.
‘Maar pas op dat je me niet vermoordt’ zeg ik plagerig.

De gevangenis rust op de horizon als een gigantische asbak –
Als we op reis gaan, mag hij bij het raampje zitten.
‘Hé moordenaar, wil je een broodje?’ vraag ik,

‘Of wil je soms liever iemand vermoorden?’
De moordenaar eet zijn broodje met ham en kaas.
‘Ik heb gehoord dat het gaat sneeuwen’, zeg ik tegen hem.

vertaling Bas Belleman

 


Zie voor meer gedichten van Luke Kennard op de website van Poetry International.